severek ayrılanlar

beni hala çok seviyorsun biliyorum, ben de seviyorum hala. böylesi sevgiye karşılık verememek üzüyor beni, lakin bu ilişki beni öldürecek. devam etmek istemiyorum. iyi günümde kötü günümde, hastayken bile terk etmedin beni, her zaman yanımdaydın. dost görünümlü kurtlardan bile daha merttin, dürüsttün, için dışın birdi. seni olduğun gibi sevdim. mecnunun leylasını aradığı gibi gececi büfelerde çok aradım, yağmur demedim çamur demedim soğuk demedim.. elimden dudağımdan düşürmedim, kıyamadım seni paylaşmaya bazen. azaldıkça çoğaldın gözümde.. kolay değil çok uzun yıllar geçirdik beraber.. ama artık ayrılık vakti geldi.  henüz pişman değilim yaşadıklarımızdan ama geri dönülemez zararlar açmadan ayrılmalıyız. bunun uygun zamanı yok, daha uygun sözlerle ifade edilemez bu ayrılık. seni kaybetmeyi göze aldım, üzülmenin anlamı yok, biliyordun bi gün ayrılacağımız. bunu ertelemenin kimseye faydası yok.. çok sevmiştim seni marlboro flavour. elveda.
klişe ayrılıklardan olmasın bu, sarılarak ayrılalım, son bi kez daha öpüşelim, uzun uzun bakışalım.. severek ayrılalım..

unuttun mu beni?

"hatırladın mı beni?" "unuttun mu beni?"den daha beterdir.

geçenlerde, hafif rüzgarlı bir akşam vakti küçük parkta üstümüze fıs fıs su püskürterek serinletmek yerine bizi ıslatan bir bi kafede otururken sanki ilk defa duyuyormuşcasına, "unuttun mu beni" şarkısı geldi kulağıma. küçük parkta kim bilir nereden geliyordu, ama karşımda bangır bangır çalan latin-pop sanki hiç duyulmuyordu sezen aksu'yu fark ettiğimde. içimden eşlik ettim şarkıya. belki sen* de eşlik etmek istersin. ama hala söylemedin unuttun mu beni?

ALES Güncesi-1

bir kaç aydır çalışmaları daha bir ciddiye almaya başladım. ilk yakınacağım konu sınav sistemleri. öğrenciler ve öğrencileri sömüren kurumlar ve bunların sonunda liyakata dayanmayan yerleştirmelerin ön plana çıktığı pozisyonlar.

kitabı, sınav parası, dersanesi, şifresi, emanetçisine kadar ekonomik bir yapı oluştuğu için bu yapıyı eleştirmek de pek bir işe yaramıyor. yakınmalarım devam edecek, şimdilik sistem eleştirisi bu kadar.

daha klişe bir sınav görseli bulamazdım :)

bir iki tane ales sorusu çözerseniz, sınava "ben çalışmadan girdim 70-80 puan aldim yea" diyenlerin aslında yalan atmadıklarını ve o puanları almanın pek de zor olmadığın göreceksiniz. şöyle ki, ales, akademik personel seçmekten uzak, yarış atı seçmeye yönelik bir sınav. soruların çoğunu (bazı sözel bölümleri ayırmak gerek*) üniversite okumuş herkesin kolaylıkla yapabileceğine inanıyorum. kaldı ki, sayısal soruların büyük kısmı sadece işlem kalabalığı, bazılarına göre ise tamamen "amelelik".
ikide bir değişen sınav sistemleri her geçen sene kolaylaşıyor ve sınavların geçerlikleri azalıyor görüşündeyim. seçme sınavı olmasına rağmen bu görevini yerine getiremeyen ve büyük çoğunlukların barajı aştığı ve 10-15 puana kadar geride olan birinin eş-dost inisiyatifiyle(!) uygun yerlere "hakkaniyet" içinde yerleştirilmesine olanak sağlanıyor. ha şimdi söyle düşünüyorum, belki yanlış olduğumu gösterecek bir durumla karşılaşırım, her şey çok şeffaf olur ülkemizde o zaman lafımı geri alırım. yangından mal kaçırırcasına aceleyle açıklanan ve hemen kaldırılan listeler, üniversiteleri çalışmayan web sayfaları, alınacak kişinin boyuna posuna kadar önceden belirlenmiş olduğu ilanlar önemli ölçüde azaldığında haber verirsiniz bana. bu kadar yeter.

bunların üstüne ilaç gibi gelecek bir şarkı arası verelim

travis - my eyes

nasıl çalışıyorum ondan bahsedeyim, belki sizin de işinize yarar. nobel yayınlarından, 2007-2011 çıkmış sorular ve çözümleri kitabını aldım. 20 lira gibi bir fiyatı vardı sanırım. kitap iyi güzel ala her sorunu güzel anlatıma sahip çözümleri ve cevabı hemen altında. benim için epey sorun olmaya başladı. çıkış yolu bulamadığım sorularda gözüm yakıyor ve acayip bir güvensizlik oluşuyor kendime karşı. kitabın pek bi numarası yok, çıkmış soruları tek tek çözerim diyorsanız size göre olabilir. ama benim gibi, sınav düzeninde soru çözmeyi sevenler için hiç kullanışlı değil.

bir de yaprak testlerden aldım. ihtiyaç yayınlarının yüz küsür tane yaprak test. 10 lira civarında bir çok yayınevi versiyonunu bulabilirsiniz. eski sorulardan devşirilmiş sorulardan oluşan bu ve türevi ales-kpds kitaplarıyla dolu her yer. o yüzden orijinal şeyler pek beklemeyin. ösym'nin sorulari bile belli yıllarda kendini tekrar ediyor diyenler var. ihtiyaç'ın bir özelliği hoşuma gitti, çıkmış soruların dağılımını gösteren bir tablo ve sınav performansınızı ölçmeniz için doğru/yanlış süre tablosu vermişler. her test için ayrı bir satır koymuşlar. ben bu tabloları kendim oluşturuyordum.

nasıl çalışıyordum? yatağımın başucunda kpds ve ales kitapları duruyor sürekli. gün içinde birkaç test yatmadan önce de birkaç test çözüyorum.
öncelikle matemetikten başlamıştım ama türkçe'den de çözmeye başladım artık dengeli götürmeye çalışıyorum.

14 ağu 2011 - pazar

• bugün yedi iklim yayınlarından ales soru bankasında köklü sayılar testlerini çözdüm.

• sadece matematik olmaz deyip biraz moral olsun diye paragrafta anlam testini de çözdüm.
  
• bir de cesur öztürk'ün ( nedense hep resul hoca diyesim var.) kitabından chapter-1'i bitirdim, bildiğin kol gibiydi, 15 yıl önce hazırlık okurken bu kadar zor değildi sanki ingilizce.
• araya bir adet bbc belgeseli sıkıştırdım micheal mosley'in sunduğu tüm belgeseller çok güzel oluyor yine ağzım açık izledim. klasik blogger sözü verip o konuda yazacağımı söyleyeyim.
• kenan'ın 10'uncu olduğu moto2 brno yarışını izledim, üstüne bir de rally deutschland tanıtımına baktım.

15-16 ağustos, google plus'ta angry birds ile maceralara çıktım. 35 saate yakın uyumadan film dizi, oyun, skype üzerinden dostlarla sohbet ile geçince ders çalışmayı denesem de başarılı olamadım. %90 doğru oranı ile çözdüğüm testlerde 16 sorudan 12ini boş geçerek kitaptaki en berbat testimi çıkardım. üstüne biraz daha uyudum ve ancak sahur vaktine doğru 2x2 =4 işlemini parmakla değil kafadan yapmaya başladım. Özelte, ders çalışmanız gereken zamanda ders çalışın, dinlenmeniz gereken zamanda dinlenin. her şeyi vaktinde zamanında yapın.

18 ağu 2011 perşembe

• iki gün öncesinde edindiğim tecrübeler sayesinde uyku düzenimi dengede tutmaya çalışıyorum. yedi iklimin ales soru bankasında "bir sepet yumurtam var, altı çıktı kaç kaldı?" veya "%80lik bi kolonya var, şişenin 123/654'ünü dökersem içindeki alkol oranı kaç olur?" gibisinden uyuz soruları olsa da zevkle çözdüğüm bir kitaptı. bi gayret ve bolca gaz ile kitabı birkaç güne bitirmeyi planlıyorum.
  
• kitapta önce çözümlü testlerin hepsini çözdüm tüm konulardan. hangi konuları hatırlıyorum, neleri biliyorum ölçmek istedim ve istediğimin ötesinde faydasını gördüm. olasılık sorularını 2002'de öss'ye ilk girdiğim sene de çözemiyordum, şimdi de çözemiyorum :)
• mat1 konuları bitti, 16 soruluk testlerin ortalaması yaklaşık 15 doğru 1 yanlış=14.75 net
• mat2 konularında henüz yeterli sayıda soru çözmedim, her konudan çözdüğüm bir test yeterli bir bilgi vermez. ama onda daha iyi olduğumu söyleyebilirim çünkü basit işlem hatalar yüzünden işlem kalabalığı olan soruları yanlış yapabiliyorum. tahminim mat2'de de 16 soruluk testlerde 15 net ortalamayı yakalayabilirim.
• türkçe soruları evlere şenlik, burda konu sırasına göre tüm soruları çözerek ilerliyorum. her test 20 soru 4-5 testte 2-3 yanlışım çıkıyor %95 doğru yanıt oranını korumaya çalışsam da, ev ortamında konsantrasyonu bozabilecek şeyler oluyor ve üst üste soruları yanlış cevaplandırabiliyorum veya zaman kaybediyorum.
• bu kitap bittiğinde kendime ait bir kaç "doğru-yanlış-süre" istatistiği hesaplayıp paylaşmak istiyorum.

bugün çalışmaya devam edeceğim ama onunu ayrıntıları yarın veya daha sonra. eğer buraya kadar okuduysan gerçekten azmini takdir etmem gerek. şimdi aşağıda vereceğim şarkı, benim çok sevdiğim ömer faruk tekbilek'in daha bugün keşfettiğim bir şarkısı. değerli youtuber dostum tiad. paylaşmış benim için çok değerli bu eseri sana armağan ediyorum sevgili okurum. şarkı armağan edilmesi hep garip gelir bana, neyini armağan ediyorsak, sanki ben besteledim veya icra ettim :D neyse iyi dinlemeler, yarın da beklerim bu satırların devamında görüşmek üzere.


ömer faruk tekbilek - magic of the evening

bir videonun hazırlanış hikayesi

mete - ağlaya ağlaya kalmadı gözlerimde yaş
öyle bir geçer zaman ki dizisinde 29'uncu bölümde Mete'nin seslendirdiği şarkı

Ağlaya ağlaya kalmadı gözlerimde yaş
Sevenler ayrılmaz diyordun ne oldu?
Bırakıp da gittin beni bir başıma

Ağlayan şu yorgun gözlerim seni özler
Seviyorum diyerek bırakıpta gidenler
Geride kalanları hiç hiç mi düşünmezler


goldwave ile tv kaydı üzerinde bazı düzenlemeler yaptım.
daha iyisi çıkıncaya kadar en iyi klip bu :))

MP3 olarak indirmek isterseniz, benden bir kıyak size: http://bit.ly/fE6XLo


Bu videoyu hazırlamak için çok da verimli olmayan bir yol izledim.
Öncelikle belirtmeliyim ki, sadece meraklısının yüzünde tebessümler oluşturacak bir yazı bu.

1. Şarkıya rastgelmem tamamen tesadüfen oldu.
2. Öyle bir geçer zaman ki dizisini hiç izlemedim, onun bir bölümünde yayınlanmış ilk defa. şarkının orijinali falan neyse hepsi bu elimizdeki kadar.
3. Facebooktan dinleyip, Youtube'daki daha kaliteli tv kaydını indirdim.
bunu için http://www.video2mp3.net/ adresini kullandim ilk olarak. şarkının mp3ünün aldım yüksek kalitede. düşük kalite seçmeyin zira çok iyi değil, hatta berbat bile diyebilirsiniz normal kalitedeki videodan çıkma seslere.

4. ses dosyasını Goldwave ile açıp belli zaman dilimleri belirledim.
neden goldwave? çünkü, şarkı dizide söyleniyor, pek rahatsız edici olmasa da bazı dış sesler var. daha önemlisi şarkının icinde o bölümü izlemeyenlere alaksız gelecek konuşmalar var. onlardan kurtulmanan en kolay yolu benim için GoldWave.

Mesela 1:16 1:32 arasındaki bölümü kopyalayıp 2:17 den sonraki konuşmayı kapatmak için kullandım. bunu gibi bir iki hilem var tabi, ama 1.42'deki sessin sözünü ortadan kaldırmak için high-pass/low-pass, vocal reduce denemedigim efekt kalmamışken, yanlışlıkla seçile kısmı silmemle klipteki, absürt ciyyk sesi meydana gelide ama mete'nin öğretmenine söylediği "sensin" kelimesinin olduğu bölüm ortadan kalktı.

gerisi daha kolay oldu.

5. ses dosyası tamam olduktan sonra Eski ulead yeni Corel Visual Studio programı ile müzigi ve paintte hazırladığım 1920x1080 resimleri uygun sırayla koyup video oluşturdum. kayyıt formatı olarak mp4 seçtim ancam bana herhangi bir ayar şansı vermedi Corel! bu tatsızlığı, videonun sonundaki hazır yazı efetkine saydım.

6. 15Mbit/s HD video verince corel, bunu youtube'ye yükleyemeyeceğimi anlayıp Anyvideo converter ile videomu xvid kodekli avi 'konteynır'lı (container yazmayayım dedim, ama içime sinmedi bu uyduruk kelime) makul boyutlarda bir video haline getirdim.

7. önce youtube'a sonra dailymotion'a attım videoyu.

siz bu yazıyı okurken birkaç kez başa alacağınız bu şarkıyı keyifle dinlerken, kim bilir ben kaç kez başa ileri geri sona aldığım için çoktan bıkmış olacağım. Bu da benim yoğurt yeme şeklim.

dinlediğiniz şarkıların değerini biliniz efendim. :)
karaoke videolarım var ki onlar evlere şenlik, hiç değinmeyelim.
esen kalın.

bugun orda da cumartesi mi?

dünden beri yeniden dinlemeye başladım bu şarkiyi. resmi klibi olduğunu bilmiyordum. üzerinde herhangi bir sitenin kocaman reklamının gömülü olmadığı bir klip bulabilmem on dakikaya mâl oldu bana ama titiz olmak suç değil bu ülkede :)

feridun düzağaç epeydir listemdeki tek isim. tüm şarkılarını ayni anda dinlemiyorum elbette, seçtiğim bazılarını ise defalarca tekrarlıyorum. feridun düzagac dinlediğim için melankolik değilim, sanırım ilkokul kitaplarımıza göre kışa girerken, hâlâ sonbaharı yaşıyor olmamızdan kaynaklanıyor. sonbahar.. bu kelime her seferinde beni alır götürür 2002'ye ve 2003 ilkbaharına, izmir'deki ilk senem.

Feridun Düzağaç - Cumartesi , Orijinal Alt Yazılı 2003

"bugun orda da cumartesi mi, sen de beni benim kadar özledin mi?"
evet özlüyorum, kendimi de. birçok kişiliğe büründüm, şakacı, alaycı, güvenilir, taklitçi, maceracı, meraklı, acımasız, kalpsiz, umursamaz, bencil, kendini beğenmiş ve toplumun tasvip etmediği ama bireysel açıdan popülerliği getiren ve aslında hiçbiri beni tam olarak tanımlayamayan karakterler bunlar. burdan kendi adıma çıkardığım bir şey söyleyeyim mi size? "istediğim zaman" inandırıcı bir oyuncu olabiliyorum onu keşfettim kendimde. iyi mi kötü mü bilemiyorum henüz sonuçlarıyla karşılaşmadım daha. ama insana en yakışanı, kendini oynaması, sanırım zor olan da bu. eşimiz, dostumuz, arkadaşımız, sevgilimiz, patronumuz, imkanlar zaman içinde hep kişiliğimizi ortaya koymakta engel olmuşlardır değil mi?

fotoğrafı büyütmek için tıklayınız

geçmiş zaman olur ki

Hikaye kısmı atlayıp olayın özünü okumak istersen burayı atlayıp, aşağıdaki kırmızı yazıdan devam et:
ilk defa kral tv'de canlı performans programında duymuştum.
ayrıntılar hafiften silinmiş gibi hafızamdan ama o zamanlar kendi evimde pek durmuyordum. ziyaretine gittiğim arkdaşımda birkaç gün misafir kalıyordum.
yine öyle evden kaçma günlerimden binirde, tv'de "ah memedim" isimli asker şarkısıyla hatırladığım zeynep vardı. zaplarken dikket etmemiştim. bir süre sonra 20 kadar kanal bitip tekrar aynı yeri geldiğinde ekrana çivilendim adeta. ilk defa duymama rağmen sanki yıllardır bildiğim bir şarkı gibi gelmişti bana kurşuni renkler..

öyle etkisinde kalmıştım ki, yaklaşık bir yıl kadar "ya ben bi şarkıyı çok sevmitim ama hiç birşey hatırlamıyorum" diyerek dolaştım durdum.
ilk ve uzun süre tek dinleyişimde şaşkınlıktan ve hayranlıktan ne not almak ne sözlerini bir kadarda tutmak aklıma gelmemişti.

sonra bir gün, göksel'in bir albümünde buldum bu şarkıyı. uzunca bir süre hep listemdeydi hiç sıkılmadan dinlerdim. derken "bir şeyler değişmeli artık hayatımda" diye düşündüğüm günlerin birinde üretim hatası olduğunu bozulduğunda öğrendiğim harddiskimin ölmesiyle kaybettiğim ve belki de kaderin ufak bir dokunuşla, dijital ortamda kayıtlı tüm geçmişimi sildiği kara bir cumartesi gününde bu şarkıyı da hayatımdan çıkarmıştım.

gerçi o zamanlar, 4gb flash diske ubuntu kurarak göçebe bir hayat sürüyordum ve henüz yasaklanmamış youtube'dan ara sıra dinlesem de eski tadı vermiyordu.

sezen aksu bu şarkıyı onno tunçun vefatından sonra uzunca bir süre söylememiş. şöyle bir bölüm aktarayım size:

“Kurşuni Renkler”, Sezen Aksu’nun hem gizli kalmış hem de efsane olmuş parçalarından biri. Aslında bir Sezen-Onno ortak çalışması ve ilk olarak 1985 yılında Şan Tiyatrosu’ndaki “Sezen Aksu Söylüyor” müzikalinde söylenmiş.
“Yok olmaz, erken daha, biraz geç kalın ne olur / Hiç hazır değilim henüz / Ne olur baharlarımı bırakın bir süre daha / Tanıdık değil bana güz...” gibi sözleri var ki bir durup yutkunuyor insan.
Bu kıymeti dinlendikçe anlaşılan şarkının neden hiçbir Sezen Aksu albümünde yer almadığı bilinmiyor... Bilinen o ki, 1996’da Onno Tunç’un vakitsiz gidişiyle iyice hüzünlü hale gelen parçayı gün yüzüne çıkarmak 1997 yılında Göksel’e nasip olmuştu. Rivayete göre o da küçük bir kız olarak Şan Tiyatrosu’nda dinleyip gönül vermiş “Kurşuni Renkler”e.
Neticede bugüne kadar Sezen Aksu’dan ancak birkaç konserde canlı olarak dinlenebilen “Kurşuni Renkler”, elimizdeki albümün en kıymetli parçalarından biri.

bu alıntı işin haber veya belki de kiminde göre magazin(s)el* boyutu. uzun sözün kısası, ben bugün bu şarkıyı yeniden çıkardım kilitli sandıklarımdan, hala sapasağlam duran asma kilitlerini kırarak.
aslında hayatımı kolaylaştırmak için kendimi sınırlamak maksadıyla koyduğum saçma kurallardan biriydi diye düşünüyordum. sonra neden saçma bir kural olmadığını yaşayarak anladım. mızraklılara kafadan dalan süvari gibiyim şimdi..

bu yazının başlığı "aziz okurum/ sevgili takipçim/dostum, ben bugun bi bok yedim" olmalıydı. daha fazla devam etmek istemiyorum, zaten aklımdakileri bi türlü söyleyemedim, etrafında döndüm durdum asıl meselenin.

defalarca yazıp sildim bu satırı ama uzatmayayım. özetle: düzen değişiyor ama düzülen hep aynı kalıyor.aklınıza mukayet olun, akıllı olun. yıllar geçtikten sonra "vay be, falanca filanca kendini hiçbir şeye üzme demişti fi tarihinde, gerçekten de haklıymış... nerden biliyomuş acaba bu adam bunları" demeyin benim gibi.

*fransız dil kurumuna soralım da söylesinler magazinel mi magazinsel mi doğru türkçe'de(!)? -sel eki fransızca değilse orasına ben karışmam, onu da siz öğrenin, sonra söylersiniz.

Unutkanlık testi

Okurken dinleyelim efendim: 1 nisanda izmire gelen ferit feryat abimizin pek hoş bir eseri. tanıdık geldi ama bir türlü çıkaramadım bizdeki karşılığını. bir kaç tane türkü ismi duydum ama o türkülerin çeşitli versiyonlarını dinledim, kendi içlerinde bile birbirlerine benzemiyorlardı.
canım rubabem (robabeh jan) kemanı öttüren abimizden sevip de göstermeyenlere gelsin:

"Canım Rubabe'm" - Ferit Faryat Abimiz

Bu sabah hazırlandım ve evden çıkmak üzereydim.
Sanırım herşey tamam çıkabilirim dedim.
Ayakkabımı giyip tam kapıyı cekecektim ki, anahtarı almadığımın tefrikine nail oldum, ev arkadaşımdan anahtarını rica edip kapıya yöneldim. ayakkabılarımı özenle çıkarıp masanın üzerindeki anahtarı alıp, ev arkadşımı daha fazla bekletmeden ayakkabılarımı bu sefer özensizce hızla giyip asansöre yöneldim.


30 saniye kadar zaman geçmedi ki asansörden çıkarken cüzdanı da almadığımı farkettim ve mahcup bir şekilde "yukarı çıkmalıyım arkadaşım" dedim.
Neyse çıktık. Yine ayakkabıları çıkarıp odama geldim.
Baktım cüzdan görünürde yok. Kesin burdadır dediğim birkaç yere bakarbakmaz bulamayacağımı anladım. "bulamayacağım, arkadaşım sen gec kalma diye" diye gercekten ümitsizce odadan çıkıp, elimi kolumu sallarken elim omuzumdaki çantanın dış bölmesine carptı ve cüzdanımın orda olduğunu farkettim ve sevinmiş olarak tekrar yola düştük.

50 metre bile uzaklaşmadan, ev arkadaşımın da telefonunu evde unuttuğunu farkettik :) şarjda unutmuştu, çok genel ve klasik bir unutkanlık, klinik değeri olmayan bir durum.

"in-çık yoruldum, bugün de telefonsuz gideyim okula" diyerek
geri dönme isteğimin önüne geçti.

okula geldim. kitap-defter bakınırken öğlen oldu yemekhaneye birlikte gitmek için gelen arkadaşımla çıktık. yolun yarısına kadar arkadaşıma evden çıkarken yaşadığım unutkanlıkları anlattım. her nasılsa, yemek için gerekli öğrenci kimliğimi almadığımı farkettim, bababa! sanki bugun ilk defa bisi unuttum!? o kadar yolu arkadaşımın geri gelmesini istemedim, sen git ben geliyorum dedim. evet taa eczacılık fak'ın ordan bölüme gelip kimligi cüzdanı alıp yemekhaneye geri geldim. neyse ki arkadaşım o sıralar bitmek tükenmek bilmeyen yemekhane sırasında bekliyordu henüz onu çok bekletmeden yetiştim, birlikte beklemeye başladık.

öğleden sonra arkadaşlarla birlikte bir sınav için çalışma yapacaktık, sınıfa geldiğimde unutkanlıklarımın sandığımdan daha çok olduğunu ispatlayan birşey daha farkettim :)
derste not aldığım defteri yanıma almamışım. yapacak bişey yok, notlarım olmadan çalışmaya devam ettim.

akşam çıkışta 9'a kadar başka bir arkadaşla lafladıktan sonra, durakta hareket etmek üzere olan 568'e bindim. bindim ama amacım biraz yolu uzatıp o arada kitap okumaktı.
otobüs kalabalıktı, 3 durak sonra indim ayakta kitap okuyamam diye.

165-565 gelsin de hemen gideyim diye beklerken 20dk daha geçti durakta tek başıma oturmuş düşüncelere dalmıştım.
birden boş sayılabilecek bir 568 geldi, hemen sevindim. bindim. kendime iyi ışık alabilecek bir yer sectim.
"ohh dedim, artık rahatça kitabımı okuyabilirim. 568 numaralı otobüs 15 dk'ya mâl olacak bana ama olsun, buna değer" diye düşünürken çantamı açtım. bil bakalım ne oldu :))) okunacak kitabımı da almayı unutmuşum. yok artık dedim (bu cümle sansürlenmiştir). sabahtan beri kaçıncı unutkanlığım bu diye sayıp sövdüm kendi kendime..

bugünüm böyle unutmak ve hatırlamakla geçti sevgili.. ee iiiaa sevgili blogır. başka neleri unuttum bugün, henüz bilmiyorum :D güldüğüme bakma, nasıl tepki vereceğimi de bilmiyorum şuan.

hatırlamışken ekleyeyim: aklima geldi birden. öğle arasında çakmak diye flash diski almıştım yanıma. unutkanlıkların yanında bu dalgınlık da sayılır demi :P nolur bunu da say :))

her neyse.. anlayan anladı.


bir de unutkanlık için kısa bir test varmış: %bi milyon unutkan çıktım ben, tıbbi müdahale gerekli artık :D

Testin sahibi burasıdır, güvenilirliği "ben bilmem, beyim bilir" kıvamındadır.

UNUTKANLIK SKALASINDA NERDESİNİZ?

Bu test sizin unutkanlık skalasında nerede olduğunuzu anlamanıza yardımcı olabilir. Vereceğiniz her "Evet" cevabı için kendinize 1 puan verin

• Hafıza sorunu yaşıyor musunuz?

• Bir işe konsantre olurken zorlanıyor ve sık sık kafanız karışıyor mu?

• Çok iyi tanıdığınız birinin zaman zaman ismini unuttuğunuz oluyor mu?

• Çoğu zaman geçmişle ilgili bazı ayrıntıları hatırlayıp da dün ne yaptığınızı unuttuğunuz anlar oluyor mu?

• Haftanın hangi gününde olduğunuzu unuttuğunuz oluyor mu?

• Bir şeyleri aramaya kalkıp da sonradan ne aradığınızı unuttuğunuz oluyor mu?

• Ailenizden birileri ya da arkadaşlarınız, sizin eskisine nazaran daha unutkan olmaya başladığınızı söylüyorlar mı?

• Sıklıkla zihinsel bir yorgunluk hissediyor musunuz?

• 1 Saatten fazla bir işe konsantre olamadığınızı hissediyor musunuz?

• Sık sık anahtarınızı unuttuğunuz oluyor mu?

• Sürekli söylediğiniz bir şeyi tekrar ediyor musunuz?

• Bir şeyleri öğrenirken artık zorlandığınızı hissediyor musunuz?

• Bazen yapmaya çalıştığınız bir şeyi bir anda aslını unutuyor musunuz?

• Herhangi bir şey için kullanacağınız rakamları, bir yere not etmeden hatırlayamıyor musunuz?

PUANLAMA

1-5:Hafızanızla ilgili büyük bir probleminiz bulunmuyor, ancak sizin yine de hafızanızı daha da keskinleştirmek için doğal takviyeler ve güçlendiriciler kullanabilirsiniz.

6-10:Hafızanızın kesinlikle bir güçlendiriciye ihtiyacı var, beyniniz zor durumda. Unutkanlıktan kurtulmak için kimi egzersizler uygulamalı ve stresten uzak durmalısınız.

11-14:Önemli ölçüde hafıza düşüşü yaşıyorsunuz ve bunun üzerine bir şeyler yapmak zorundasınız. Bir uzmana görünüp bu hafıza düşüşünün nedenini araştırmalısınız. Belki de stres hormonlarındaki dengesizlikten de böyle bir sorun yaşıyor olabilirsiniz.